Culture

นี่คือรายชื่อทั้งผู้เข้าชิงและผู้ชนะรางวัลทั้งหมดจาก 24 สาขา ที่ The MOMENTUM ได้รวบรวมและอัปเดตให้คุณแบบเรียลไทม์ ไปดูกันเลยว่ามีภาพยนตร์เรื่องไหนบ้างที่ได้รางวัล

หลังจากถูกต่อต้านอย่างรุนแรงเมื่อ 10 ปีก่อน ‘Chiang Mai Pride’ ได้กลับมาเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2562 นอกจากแสดงพลังแล้ว กลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศยังได้เสนอแถลงการณ์ต่อพรรคการเมืองและรัฐบาลด้วย

เรากลับใช้ความเร็วจากเทคโนโลยีมาแทรกซึมชีวิตตลอด 24 ชั่วโมง จนกลายเป็นค่านิยมและความวิตกจริตเกี่ยวกับเวลา ทั้งๆ ที่ความเร็วที่มากกว่า ไม่ได้หมายความว่า ‘ดีกว่า’ เสมอไป

หากนับตอนนี้ก็ยังมีเวลาอีกมากที่อาจเกิดอะไรไม่คาดฝันในเกมการเลือกตั้ง มาดูกันว่ามีศัพท์ภาษาอังกฤษอะไรที่ใช้อธิบายสถานการณ์แบบนี้ได้บ้าง

เรื่องของนักวิทยาศาสตร์ผู้ทำการทดลองปลุกคนตายให้ฟื้นคืนชีพ พล็อตเรื่องของหนังไม่ซับซ้อนนัก แต่ก็มีคำถามทางศีลธรรม และปรัชญาให้ขบคิดอยู่ไม่น้อยหลังจากดูจบ

ชื่อ ‘ระเบิดขวด’ เริ่มปรากฏขึ้นอย่างเป็นทางการในฤดูหนาวปี 1939/1940 ขณะนั้นโมโลตอฟกำลังครองตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศของสหภาพโซเวียต และกำลังเจรจาสงบศึกกับนาซี ในข้อตกลงมีเอกสารลับเพิ่มเติมบ่งชี้ให้เห็นว่าสหภาพโซเวียตต้องการที่จะยึดฟินแลนด์ด้วย

อนิเมะที่เราอยากแนะนำในวันนี้ บางเรื่องอาจจะไม่คุ้นชื่อ แต่หากพูดถึงผู้อำนวยการสร้างหรือผู้กำกับ รับรองว่าเราจะต้องเคยได้ยินอย่างแน่นอน ปักหมุดไว้แล้วไปหามาดูกัน!

สำหรับใครที่มีโอกาสได้ตามชมภาพยนตร์ที่มีชื่อเข้าชิงในสาขาต่างๆ ครั้งนี้ คงจะพอนึกภาพกันออกว่าแต่ละเรื่องค่อนข้างโดดเด่นสมคำร่ำรือจริงๆ เราเองอยากชวนมาเดากันเล่นๆ ว่าในแต่ละสาขารางวัล เรื่องไหนใครจะชนะหรือควรจะชนะ?

นี่ไม่ใช่หนังที่อุทิศให้กับการปลดแอกจากสเปนแต่เพียงถ่ายเดียว แต่คือการฉายภาพชะตากรรมที่เกิดขึ้นซ้ำๆ กับชาวฟิลิปปินส์บนจอภาพยนตร์ ไม่แน่ว่า คนไทยก็อาจได้เรียนรู้อะไรบางอย่างจากมัน

เส้นทางชีวิตของ คาร์ล อ็อตโต ลาเกอร์เฟลด์ ผู้เปรียบเสมือนนักวิ่งมาราธอนของโลกแฟชั่น และเพิ่งเสียชีวิตไปเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2019

เราได้เห็นคุณป้าจูงหลานมาดูการแสดงมัดเชือก Shibari อากู๋วัยเกษียณมานั่งดูการแสดงว่าด้วยหมู่บ้านร้างแห่งหนึ่งในเม็กซิโก เทศกาลศิลปะครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการนำงานไปตั้งไว้โดดๆ กลางชุมชนอย่างไม่สนใจบริบท แต่เรียนรู้ที่จะประนีประนอมกับข้อจำกัดสารพัดประดามีของการอยู่ร่วมกัน

อธิบายยากว่างานศิลปะของเขา เป็นภาพวาดแนวไหน มีคอนเซ็ปต์อย่างไร เพราะขนาดเจ้าตัวก็ยังนิยามมันไม่ได้ เขามีทฤษฎีสีของตัวเอง โครงสร้างสมส่วนแบบไม่สมส่วนของตัวเอง ฝีแปรงที่หนืดอย่างควบคุมได้ และความหมายในภาพที่ซุกซ่อนความสงบซับซ้อนเอาไว้ในสีสันงามๆ