Culture

ช่วงยุคกลาง การเดินตามรอยแซงต์ ชาคส์ ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ปารีสจึงกลายเป็นจุดหยุดพักหลักของผู้ที่เดินทางมาจากทางเหนือและทางตะวันออกของยุโรป และมีสถานที่สำคัญหลายแห่งในละแวกนี้

แต่ก่อนคำว่า ‘หัตถกรรม’ อาจจะมาพร้อมกับภาพคุณตาคุณยายในชุดซิ่นกำลังม้วนเส้นยืนสำหรับทอผ้า แต่เมื่อได้รับการบรรจุอยู่ในพจนานุกรมความ ‘คราฟต์’ กระบวนการสร้างงานที่เน้นการทำด้วยมือก็เริ่มได้รับความสนใจในหลายบริบท

ภาษาอังกฤษเป็นหนึ่งในภาษาที่มีคำมากที่สุดในโลกในบรรดาคำมหาศาลเหล่านี้ มีตั้งแต่คำเกร่อๆ ที่เราใช้ทุกวัน ไปจนถึงคำที่พบเจอได้น้อยมาก แต่มีความมหัศจรรย์พันลึกที่ชวนค้นหา

กรีนวูดเคยเป็นย่านอาศัยของคนผิวดำฐานะดี กระทั่งในคืนหนึ่งมีกลุ่มคนผิวขาวก่อม็อบบุกเข้าไปใน ‘ย่านวอลล์สตรีตของคนผิวดำ’ จุดไฟเผาด้วยความโกรธแค้น และสังหารผู้คนไปถึง 300 คน

ภาพยนตร์ที่อัดแน่นไปด้วยความยียวนกวนประสาทและความรุนแรงในแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร เควนติน แทแรนติโน จึงกลายเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ในดวงใจของหลายคน

เรื่องสำคัญมากมายเกิดขึ้นในรอบสัปดาห์ เช่นความเคลื่อนไหวของพรรคการเมืองหลังคลายล็อค (แบบนิดหน่อย) ร่างกฎหมายหลายฉบับที่กำลังติดจรวดรับฟังความคิดเห็น แต่เรื่องเหล่านั้นถูกกลบไปด้วยเรื่องกระแสติดเทรนด์ ที่แม้ไม่สำคัญเท่า แต่ก็มีมุมให้สะอึกได้พอกัน

เป็นที่ถกเถียงกันมานานแล้วว่า เบิร์ตและเอิร์นนี่ หุ่นกระบอกสองตัวใน ‘เซซามิ สตรีท’ (Sesame Street) รายการโทรทัศน์สำหรับเด็กของสหรัฐอเมริกาเป็นเพศอะไร ทั้งคู่กลายเป็นสัญลักษณ์ในหมู่ชุมชนเกย์มาหลายปี และยังเป็นแรงบันดาลใจของละครบรอดเวย์ที่ชื่อ Avenue Q

ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของปราบดา หยุ่น ยังคงชวนให้นึกถึงงานก่อนหน้าทั้งวรรณกรรมและภาพยนตร์ของเขา งานที่ทำให้นึกถึงห้องโล่งขาวสะอาดไม่ระบุพื้นที่ ตัวละครหญิงชายที่ไม่จำเพาะเจาะจง

อาหารเช้ามาคู่กับมนุษยชาติตั้งแต่เมื่อไร มีร่องรอยผ่านภาพถ่ายของศิลปินดัชต์ในยุคที่รุ่งเรือง ความรุ่มรวยก็แสดงออกผ่านภาพวาดอาหารเช้า ที่อาจจะกินแปลก และกินทิ้งกินขว้างอย่างไรก็ได้

ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ นับเป็นช่วงเวลาอันรุ่งโรจน์ของศิลปินหญิงกว่าที่เคยเป็นมา เมื่อสถาบันทางศิลปะต่างๆ พยายามทบทวนบทบาทของตัวเองและนำเสนอผลงานของศิลปินหญิงมากขึ้น

งานเทศกาลภาพยนตร์สั้นครั้งนี้จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 22 นอกจากเป็นพื้นที่สำหรับคนทำหนังรุ่นใหม่แล้ว ภาพยนตร์ทั้งหมดจะได้รับการบันทึกเอาไว้ในสารบบของหอภาพยนตร์แห่งชาติด้วย

ท้ายที่สุดของ ‘ศิลปะของความผิดหวัง’ คือการเรียนรู้ที่จะอยู่กับ ‘ความผิดพลาด’ ซึ่งถูกกล่าวถึงและพินิจพิเคราะห์มาในหลากแง่มุม โดยนักคิดนักเขียนหลายท่านในอดีต