Culture

ศิลปินร่วมสมัยเริ่มใช้ ‘กลิ่น’ มาเป็นองค์ประกอบในงานศิลปะตั้งแต่ศตวรรษที่ 20 มีทั้งงานที่อวลไปด้วยกลิ่นกาแฟ กลิ่นบาร์ กลิ่นหัววัวเน่า จนถึงกลิ่นประจำเดือน

สไตล์การตบแต่งแบบ Loft เกิดขึ้นจากการตบแต่งที่ไม่ต้องตบแต่งอะไร และปล่อยให้โครงสร้างเดิมของอาคารได้เฉิดฉาย ที่ซึ่งแม้จะไม่เคยมีศิลปินคนไหนนิยามสไตล์การตบแต่งของสตูดิโอตัวเอง แต่สไตล์ที่ไม่ถูกนิยามนี้กลับทำให้เกิดเป็นสุนทรียศาสตร์ของการออกแบบในที่สุด ไม่เว้นกระทั่งในเมืองไทย ที่แม้ยังไม่ปรากฏนิคมศิลปะขนาดใหญ่ แต่พื้นที่ศิลปะที่เปลี่ยนผ่านมาจากโรงงานเก่าต่อจากนี้ ก็ฉายภาพอันแสนคึกคักและมีชีวิตชีวาของแวดวงศิลปะในบ้านเราได้อย่างน่าสนใจ

ปี 2019 นี้บุ๊กเกอร์ ไพรซ์ (Booker Prize) มีผู้ได้รับรางวัลสองคน ได้แก่ มาร์กาเร็ต แอตวูด จากเล่ม The Testament ที่เป็นภาคต่อจากซีรี่ส์ A Handmaid’s Tale และ เบอร์นาดีน เอวาริสโต้ จากเล่ม Girl, Woman, Other ที่เล่าเรื่องผ่านเสียงของตัวละคร 12 คน เกือบทั้งหมดเป็นผู้หญิงผิวดำ

อีพีแรกของ Riverdale ซีซั่น 4 ในชื่อตอน ‘In Memoriam’ อุทิศให้ตัวละครของลุค เพอร์รี่ นักแสดงที่เสียชีวิตลงกะทันหัน และถ่ายทอดมันออกมาได้อย่างจับใจ

ผู้ว่าการรัฐแคลิฟอร์เนียได้ลงนามในร่างกฎหมาย 2 ฉบับเกี่ยวกับสิทธิสัตว์ ส่งผลให้แคลิฟอร์เนียจะเป็นรัฐแรกในสหรัฐอเมริกาที่ห้ามผลิตและค้าผลิตภัณฑ์จากขนสัตว์และเป็นรัฐที่สามที่ไม่อนุญาตให้นำสัตว์ทุกชนิดไปแสดงโชว์ในละครสัตว์

‘สูตรเสน่หา The Musical’ ผลงานของคณะละคร Be Musical โดยนำเค้าโครงเรื่องมาจากนิยายของกิ่งฉัตร ซึ่งบทประพันธ์นี้เคยถูกนำไปสร้างละครทีวีจนโด่งดังมาแล้ว

Beside the Sea เขียนโดยนักเขียนชาวฝรั่งเศส Véronique Olmi พูดถึงความกลัวของคนเป็นแม่ผู้ตระหนักอยู่ตลอดเวลาว่าโลกภายนอกนั้นสามารถทำร้ายลูกของเธอได้อย่างง่ายดาย และสุดท้าย ดูเหมือนความรักของแม่นี่เองที่กลายเป็นยาพิษ

พาไปสำรวจสำนวนภาษาอังกฤษเกี่ยวกับการนอน - sleep with one eye open  หมายถึง ระแวดระวัง ไม่ปล่อยตัวให้เผลอแม้ยามหลับ ส่วน sleep on it ไม่ได้หมายถึงให้ไปนอนทับอะไร แต่หมายถึง ไปนอนคิดดูก่อน 

ผลงานของมาร์เซล พรูสต์ ได้รับการยกย่องว่าเป็นงานเขียนสำคัญแห่งวรรณกรรมฝรั่งเศสยุคศตวรรษที่ 20 ผลงานทั้งหมดของเขาประกอบด้วยนวนิยาย เรื่องสั้น และจดหมาย ที่ผู้เชี่ยวชาญเชื่อว่าตลอดช่วงชีวิตเขาเขียนไว้ราว 90,000 ฉบับ จากที่เขาเริ่มเขียนมาตั้งแต่อายุ 17 ปี หากคิดเฉลี่ยแล้วเท่ากับว่า เขาเขียนมันเจ็ดฉบับต่อวัน

เรื่องราวเกี่ยวกับ สแตนลีย์ คูบริก นั้นคงมีให้พูดถึงได้ไม่รู้จบ ตลอดการทำงาน 48 ปี เขาสร้างภาพยนตร์ไปทั้งหมด 13 เรื่อง และหลายเรื่องก็ยังคงถูกหยิบยกมาพูดถึงอยู่เสมอๆ อย่างเช่น 5 เรื่องนี้ที่ใครได้ดูก็คงไม่ลืม

‘3 Will Be Free สามเราต้องรอด’ มีหลายฉากที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ ขณะที่ซีรี่ส์กำลังฉายภาพเพศที่หลากหลาย ลื่นไหล จนถึงสิทธิเสรีภาพในร่างกายตนเอง โดยแทบไม่ต้องยัดถ้อยคำลิเบอรัลลงไปในบทพูดเลยสักคำ

แม้เพลงแนวไกรม์จะฟังดูเหมือนแร็ป ในเวอร์ชั่นเร็วขั้นสุดจนแทบฟังไม่ออก แร็ปตามไม่ทัน แต่ที่จริงไกรม์ไม่ได้จัดอยู่ในหมวดหมู่ใดๆ แต่เป็นแนวเพลงที่กำเนิดจากกลุ่มวัยรุ่นชนชั้นแรงงานในอีสต์ลอนดอน ที่พยายามบอกเล่าถึงสังคมอันโหดร้ายและไร้การเหลียวแลของพวกเขา