Author: สุภชาติ เล็บนาค

เสียงเพลง Zombie กลางเมืองปัตตานีจึงไม่ใช่เพียงบทเพลงต่อต้านสงคราม หากเป็นคำถามว่าอีกนานเพียงใด เด็กและคนธรรมดาจะต้องจ่ายราคาของความขัดแย้งที่พวกเขาไม่ได้ก่อ

หากผู้มีอำนาจปล่อยให้ข้อกล่าวหาฮั้วเลือก สว.ถูกทำให้เงียบหาย ความเสียหายจะไม่ได้หยุดอยู่ที่วุฒิสภา แต่จะลุกลามไปทำลายความชอบธรรมขององค์กรตรวจสอบและระบบการเมืองทั้งประเทศ.

การถ่ายทอดสดกรรมาธิการงบประมาณปี 2570 ทำให้เห็นชัดว่า ปัญหาใหญ่ของไทยไม่ใช่ความลับในห้องประชุม แต่คือรัฐที่ใช้เงินส่วนใหญ่เลี้ยงโครงสร้างเดิม รายได้ไม่พอ หนี้พุ่ง หน่วยงานแตกตัวไม่หยุด และยังไม่มีรัฐบาลใดกล้าผ่าตัดระบบก่อนวิกฤตมาถึง

ภาพแรกที่ปรากฏหลังฝุ่นการเลือกตั้งหายตลบในค่ำวันที่ 28 มิถุนายน 2569 นอกจากความยินดีที่ ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ได้รับเลือกเป็นผู้ว่าฯ กทม.ด้วยคะแนนที่มากกว่าเดิม ทุบสถิติของตัวเองไปที่ 1,444,914 คะแนน ก็คือความตกต่ำของ ‘พรรคประชาชน’ ในสนามผู้ว่าฯ กทม.

ประชาธิปไตยไม่ได้ถูก ‘เซาะกร่อนบ่อนทำลาย’ ผ่านนักการเมืองที่ไร้คุณภาพเท่านั้น แต่จะพังพาบจริงๆ ในวันที่ทุกคนเห็นว่ามีอะไรผิดปกติชัดเจน แต่ทั้งระบบกลับพร้อมใจกันบอกว่า “ไม่เห็นมีอะไรผิดเลย”

ทนายปีศาจทลายเพดานซีรีส์ไทยด้วยการเปิดโปงความฉ้อฉลของกระบวนการยุติธรรม อาชญากรรมโดยรัฐ และโครงสร้างที่ทำให้ ‘ปีศาจ’ ไม่ได้อยู่แค่ในตัวบุคคล แต่อยู่ในรายละเอียดของระบบทั้งระบบ

การที่พรรคประชาชนแต่งตั้ง ศ.ดร.สุรพล นิติไกรพจน์ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นประธานยุทธศาสตร์ทีมผู้ว่าฯ กทม. สร้างคำถามอย่างหนักจากผู้สนับสนุนว่า พรรค “คิดดีแล้วหรือ”

เมื่อ AI กำลังเปลี่ยนตลาดงาน ตำแหน่งเริ่มต้นหายไป การแข่งขันสูงขึ้น เด็กจบใหม่จะเอาตัวรอดอย่างไรในโลกการทำงานที่โหดร้ายกว่าเดิม

ปัญหาคอร์รัปชันประเทศนี้ไม่ได้เกิดจากคนเลวเพียงบางคน แต่เกิดจากโครงสร้างอำนาจทั้งระบบที่ทำให้การโกงกลายเป็นเรื่องปกติ และทำให้ประชาชนต้องจ่ายราคาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

คำถามสำคัญคือ คนกรุงเทพฯ ควรพอใจกับผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเพียงแค่นี้ หรือยังทำได้ดีมากกว่านี้อีก

เราจะอยู่ในประเทศที่คนบางกลุ่มเสนอกฎหมายแล้วยังอาจถูกประหารชีวิตทางการเมือง แต่คนบางกลุ่มที่มีปัญหาเรื่องทรัพย์สิน ผลประโยชน์ทับซ้อน และอำนาจรัฐ กลับได้รับคำอธิบายอย่างปรานีเสมออย่างนั้นหรือ

สิ่งที่ ‘หลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า’ มอบให้ผู้ป่วยฮีโมฟีเลีย ไม่ใช่แค่การรักษาโรค แต่คือโอกาสในการมีชีวิต