บัตรเขย่ง-ไม่ให้สังเกตการณ์นับคะแนน จังหวัดไหนการทำงานของ กกต.มีปัญหา

หลังผ่านการเลือกตั้งวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 มาได้เพียง 48 ชั่วโมง ก็มีปัญหาที่ทำให้คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ถึงกับเหงื่อตก ภายหลังมีประชาชนร้องเรียนถึงความไม่ชอบมาพากลในการนับคะแนนเลือกตั้ง จนถึงผลการเลือกตั้งที่ขัดแย้งกับความเป็นจริงในหลายหน่วย จนเกิดเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์การทำงานของ กกต.ว่า ‘มืออาชีพ’ มากแค่ไหนกับการใช้งบ 7,800 ล้านบาท ในวาระที่สำคัญที่สุดของประเทศอย่างการเลือกตั้ง

ด้าน กกต.ตั้งโต๊ะแถลงช่วงบ่ายวันนี้ (10 กุมภาพันธ์ 2569) ยืนยันว่า จะไม่สั่งให้นับคะแนนใหม่ทันทีในจังหวัดชลบุรี เขต 1 และขอใช้เวลาตรวจสอบข้อเท็จจริงและรายงานกลับภายใน 2 วัน แล้วจึงตัดสินใจอีกครั้งว่าจะให้นับหรือไม่ให้นับตามกฎหมาย ในขณะที่การนับคะแนนใหม่ในเขตเลือกตั้งที่ 7 จังหวัดปทุมธานี กกต.ชี้ว่า กำลังอยู่ในระหว่างตรวจสอบการดำเนินการว่าข้ามขั้นตอนโดยไม่ผ่านมติ กกต.หรือไม่

The Momentum รวบรวมเขตเลือกตั้งในแต่ละพื้นที่ที่พบปัญหาและถูกร้องเรียนในด้านความโปร่งใส ระหว่างการนับคะแนนไปจนถึงการประกาศผล โดยพบว่า การจัดการเลือกตั้งของ กกต.ในปี 2569 มีความไม่ชอบมาพากลอยู่ทั่วทุกภูมิภาค ทั้งภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคอีสาน และภาคใต้ และนำไปสู่การขอนับคะแนนใหม่ จากทั้งประชาชน และจากผู้สมัคร สส.

ความไม่ไว้ใจของประชาชนขยายเป็นวงกว้างมากขึ้นเรื่อยๆ เกิดจากทั้งคะแนน ‘บัตรเขย่ง’ ปัญหาตัวเลขผู้ใช้สิทธิกับคะแนนผู้สมัครไม่ตรงกัน เรื่อยไปจนถึงเหตุการณ์ที่กรรมการประจำหน่วยปฏิบัติหน้าที่อย่างไม่โปร่งใส และปัญหา ‘บัตรเสีย’ มากผิดปกติ 

ปฏิเสธไม่ได้ว่าในครั้งนี้ ความไม้ไว้ใจ กกต.นั้นมากกว่าปกติ และความไม่ไว้ใจนั้นยิ่งทำให้ กกต.ไม่กล้าขยับ ไม่กล้ารับรอง และแน่นอนว่าส่งผลให้การจัดตั้งรัฐบาลนั้นล่าช้ากว่าที่ควรจะเป็น

สำหรับข้อมูลที่รวบรวมมาใน 18 จังหวัด พบปัญหาดังนี้

1. ความคลาดเคลื่อนของผลคะแนน 7 จังหวัด

2. บัตรเขย่งหรือจำนวนบัตรไม่สอดคล้องกับผู้มาใช้สิทธิ 7 จังหวัด

3. บัตรเสียมีจำนวนมากผิดปกติ 4 จังหวัด

4. ปัญหาด้านความโปร่งใสในการนับคะแนนและระเบียบขั้นตอน 4 จังหวัด

5. ระบบล่ม 1 จังหวัด

6. ไฟดับขณะนับคะแนน 1 จังหวัด

7. กรอกเลขเขตซองบัตรเลือกตั้งล่วงหน้าคลาดเคลื่อน 1 จังหวัด

อย่างไรก็ตาม ข้อมูลที่รวบรวมมาเป็นเพียง ‘ส่วนหนึ่ง’ ของปัญหาที่พบ เชื่อเหลือเกินว่ายังมีอีกหลายกรณีที่ยังไม่ถูกตรวจสอบหรือยังไม่เป็นกระแสในระหว่างนี้

แต่คำถามคือ กกต.ที่มีหน้าที่หลักในการจัดการเลือกตั้งที่โปร่งใส เป็นธรรมให้กับประชาชน จะรับผิดชอบอย่างไรกับปัญหาที่ยิ่งเวลาผ่านไปยิ่งผุดขึ้นมาเรื่อยๆ เช่นนี้

เพราะเมื่อประชาชนต้อง ‘นอนเฝ้าหีบ’ เมื่อคะแนนต้องถูกตั้งคำถาม เมื่อความจริงต้องรอการตรวจสอบ คำถามจึงไม่ใช่แค่ใครชนะ
แต่คือ กกต.จะรับผิดชอบต่อความไว้วางใจของประชาชนได้หรือไม่

เพราะในท้ายที่สุด การเลือกตั้งที่ประชาชนไม่ไว้วางใจ ไม่ใช่ชัยชนะของฝ่ายใด และอาจลามไปถึงเรื่องอื่นๆ ได้ทุกเรื่องในประเทศนี้