ป้ายกำกับ: ทรัพยากรธรรมชาติ

ปัจจุบัน ลากูนเหลืออยู่เพียง 117 แห่งทั่วโลก โดยลุ่มน้ำที่เราเรียกกันว่า ‘ทะเลสาบสงขลา’ เป็นลุ่มน้ำแห่งเดียวของประเทศไทยที่มีระบบทะเลสาบแบบลากูนขนาดใหญ่ รองรับทั้งน้ำจืด น้ำกร่อย และน้ำเค็ม ผสานผสมปนเปกันอยู่ตลอดเวลา

หากจะอธิบาย ‘โศกนาฏกรรมของทรัพยากรส่วนรวม’ อย่างง่ายๆ อาจจะลองนึกถึงเวลาที่ไปกินข้าวกับเพื่อนแล้วสั่ง ‘จานกลางหารเท่า’ มาให้ลองชิมกัน หากเราต่างไม่มีมารยาททางสังคมและเป็นกลุ่มเพื่อนที่ต่างก็ค่อนข้างเห็นแก่ตัว ก็จะมีแรงจูงใจอย่างยิ่งที่จะตักอาหารจานกลางให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ เพราะนั่นคือของส่วนรวมที่ไม่ว่าจะใช้มากหรือใช้น้อยก็ต้องจ่ายเท่ากันอยู่ดี

เมื่อกล่าวถึงทราย บางคนอาจคิดไปถึงคำกล่าวแสนโรแมนติกว่าเม็ดทรายนั้นมีจำนวนมหาศาลไม่ต่างจากดวงดาวบนท้องฟ้า แต่ในความเป็นจริงแล้ว ทรายที่เราคิดว่าจะไม่มีวันใช้หมดนั้นกำลังถูกขุดมาใช้อย่างไม่บันยะบันยังและเสี่ยงต่อภาวะขาดแคลนในอนาคต

หลายคนอาจยังไม่ค่อยซื้อประเด็นของ เกรตา ธันเบิร์ก ที่ว่า การเติบโตทางเศรษฐกิจโดยไร้ที่สิ้นสุดเป็นนิทานก่อนนอน เท่าไหร่ 'รพีพัฒน์ อิงคสิทธิ์' หยิบการศึกษาต่างๆ มาสนับสนุนเกรตาอีกแรง

ทำไมประเทศที่มีทรัพยากรล้นเหลือ ดูแล้วน่าจะร่ำรวยจนกลายเป็นมหาอำนาจ หลายครั้งกลับมีเศรษฐกิจที่เติบโตช้ากว่า ไม่ค่อยมั่นคง และยังเสี่ยงต่อความไม่สงบทางการเมืองในประเทศ