ไม่ว่าที่ผ่านมาคุณจะรู้จัก กั้ง-กรณ์ ศิริสรณ์ ในฐานะ กั้ง XIS, กั้ง The Star หรือกั้ง พระเอกซีรีส์ แต่วันนี้กั้งคือผู้บริหารค่ายเพลง One Music ที่ดูแลภาพรวมของศิลปิน T-Pop 

การก้าวเข้ามายังตำแหน่งนี้ เขาเล่าว่าการทำงานไม่มีสูตรสำเร็จ ไม่สามารถยึดถือหลักทฤษฎีจากแหล่งไหนได้เลย นอกจากต้องสร้างตำราของตัวเองขึ้นมาใหม่

“เราพยายามตามหาตำราแต่มันไม่มีจริงๆ เพราะศิลปินแต่ละคนมีเสน่ห์ต่างกัน การจะผลักดันให้ไปเจอกลุ่มเป้าหมายที่ถูกต้องไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว สำหรับเรา ตำราของทุกคนต้องเขียนขึ้นเองจากการลองผิดลองถูก

“และบอกตัวเองว่าทำให้เต็มที่ที่สุด บางทีผลงานที่เราคิดว่าปังแน่นอนอาจไม่เป็นแบบนั้น หรืออาจเจอปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้ เช่น จังหวะเวลา อย่างสถานการณ์น้ำท่วม สิ่งที่เราทำได้คือเอาประสบการณ์เหล่านั้นกลับมาเขียนเป็นตำราของตัวเอง”

The Momentum คุยกับกั้ง ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของเขาที่ก้าวเข้ามาเป็นผู้บริหารและดูแลภาพรวมของศิลปิน ทั้งเป็นเสมือน ‘คุณพ่อ’ ให้กับวง Kiismet และ ‘พี่ชายคนโต’ ของวง IZ วิธีรักษาสมดุลระหว่างการวางตัวเป็นครอบครัวกับการบริหารคนในฐานะหัวหน้า รวมถึงปัจจัยชี้วัดความสำเร็จของศิลปินไอดอลยุคใหม่ อนาคตของวงการ T-Pop ในอีก 5 ปีข้างหน้า แฟนคลับทั้งไทยและต่างประเทศ และตอบคำถามที่ว่าถ้าเปรียบศิลปินเป็นพนักงานบริษัทหนึ่ง Soft Skills อะไรที่ควรมี

พร้อมมองย้อนกลับไปยังยุคที่กั้งเป็นศิลปิน มีอะไรแตกต่างจากยุคนี้บ้าง และประสบการณ์ในวงการบันเทิงที่ผ่านมาหล่อหลอมวิธีคิดของกั้งอย่างไร

ผู้บริหารที่เขียนตำราของตัวเอง

กั้งเริ่มเล่าว่าก่อนที่เขาจะเข้ามาเป็นผู้บริหาร One Music แบ่งออกเป็น 2 ขา คือทำเพลงละครกับซีรีส์ที่หลายคนรู้จักดี เช่น เพลง สองใจ-ดา เอ็นโดรฟิน ประกอบละครวันทอง หรือเพลง พิง-นนท์ ธนนท์ จากเรื่องกระเช้าสีดา

และอีกขาหนึ่งของ One Music คือการทำค่ายเพลงที่ไม่ได้เกี่ยวกับละคร แต่เป็นการนำตัวศิลปินมาพัฒนาวงขึ้นมา หรือทำเพลงที่ส่งเสริมการขายของตัวศิลปิน ซึ่งกั้งเข้ามาดูแลในส่วนนี้

แต่ก่อนกั้งจะมารับบทบาทนี้ เขาไปเรียนปริญญาโทด้านการบริหารมาก่อน และมองหาโอกาสทำธุรกิจของตนเอง ขณะเดียวกันก็เริ่มกลับมาฟังเพลง T-Pop และได้เห็นสีสันจากศิลปินรุ่นน้อง จนเกิดไอเดียอยากลองทำงานบริหารศิลปิน

“ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เริ่มตัดสินใจว่าจะขอถอนตัวจากวงการบันเทิงเพื่อไปหาอย่างอื่นทำ พอดีได้ไปเจอกับผู้บริหารท่านหนึ่ง ได้พูดคุยกันว่าตอนนี้เรียนอยู่ และช่วงที่ว่างก็กลับมานั่งฟังเพลงเยอะ เลยลองพูดไปว่า ถ้าค่ายสนใจอยากทำโปรเจกต์เด็กวัยรุ่นหรือ T-pop เราอยากทำนะ พูดไปโดยที่รู้ว่าตอนนั้นค่ายอาจจะไม่ทำ 

“แต่ปรากฏว่า 3 เดือนผ่านไป ผู้บริหารท่านนั้นได้ไปคุยกับ CEO คือพี่บอย (ถกลเกียรติ วีรวรรณ) พี่บอยก็มองเห็นวิสัยทัศน์ และอยากทำค่ายเพลงขึ้นมา เพราะเมื่อก่อน Exact เคยมี Exact Music แต่พอเปลี่ยนมาเป็น One Music ก็กลายเป็นทำเพลงละครอย่างเดียว พี่บอยเลยมองว่าเรามีบุคลากรเบื้องหน้าพร้อมแล้ว แต่เบื้องหลังยังไม่มี เลยดึงเราเข้ามาบริหารและสร้างทีมขึ้นมา” กั้งเล่าความเป็นมาเป็นไป

เมื่อถามว่าขอบเขตหน้าที่ของกั้งในฐานะผู้บริหารและดูแลศิลปินในสังกัดต้องทำอะไรบ้าง เขาสารภาพว่าช่วงแรกยังไม่ทราบขอบเขตการทำงานของตนเองชัดเจนนัก เนื่องจากสมาชิกทีมมีจำนวนน้อย จึงต้องรับผิดชอบงานหลายอย่างพร้อมกัน

สำหรับตอนนี้ เวลาผ่านไป 3 ปี มีบุคลากรเข้ามาร่วมงานเพิ่ม หน้าที่หลักของกั้งในการดูแลภาพรวมของค่ายจึงแจ่มแจ้งมากขึ้นแล้ว

“เริ่มต้นจากมีแค่เรากับพี่อีกคนหนึ่ง และทีมเบื้องหลังไม่กี่คน เลยต้องลงมือทำทุกอย่าง ตั้งแต่โปรดักชัน คิดคอนเซปต์ตั้งแต่วันแรกว่าศิลปินคนนี้ต้องสร้างยังไง กลุ่มเป้าหมายคืออะไร ไปนำเสนอเพื่อขอเงินลงทุน รวมถึงงานเล็กๆ อย่างการกำกับเพอร์ฟอร์แมนซ์ การร้อง การเต้น เราก็ลงไปคุมและทำเองทุกขั้นตอน แต่พอผ่านมา 3 ปี เริ่มมีบุคลากรเข้ามาเติมเต็มในจุดต่างๆ หน้าที่ของเราตอนนี้จึงชัดเจนขึ้น คือการดูภาพรวม และทำให้เห็นชัดว่าค่ายนี้ต้องการนำเสนออะไร”

อย่างที่กั้งเล่าว่าเข้ามาทำงานโดยเริ่มจากศูนย์ และมากไปกว่านั้น เขาไม่สามารถยึดถือหลักสูตรทฤษฎีจากแหล่งไหนได้เลย นอกจากต้องสร้างตำราของตัวเองขึ้นมาใหม่

“เราพยายามตามหาตำราแต่มันไม่มีจริงๆ เพราะศิลปินแต่ละคนมีเสน่ห์ต่างกัน การจะผลักดันให้ไปเจอกลุ่มเป้าหมายที่ถูกต้องไม่มีสูตรสำเร็จที่ตายตัว สำหรับเรา ตำราของทุกคนต้องเขียนขึ้นเองจากการลองผิดลองถูก

“และบอกตัวเองว่าทำให้เต็มที่ที่สุด บางทีผลงานที่เราคิดว่าปังแน่นอน อาจไม่เป็นแบบนั้น หรืออาจเจอปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้ เช่น จังหวะเวลา อย่างสถานการณ์น้ำท่วม สิ่งที่เราทำได้คือเอาประสบการณ์เหล่านั้นกลับมาเขียนเป็นตำราของตัวเอง” เขาเน้นย้ำ

‘คุณพ่อ’ ของ Kiismet และ ‘พี่ชาย’ ของ IZ: เมื่อการดูแล T-Pop ไม่มีสูตรสำเร็จ

 เริ่มตั้งแต่วันแรกที่สร้างค่ายขึ้นมา เอกลักษณ์หรือ DNA ของศิลปินในค่าย One Music คือความ ‘แมส’ (Mass) และหลากหลาย เนื่องจาก One Music เป็นศูนย์กระจายข่าว ซีรีส์ รวมถึงคอนเทนต์ 

“ช่วงแรกเราพยายามตามหาว่าเอกลักษณ์ของเราคืออะไร เพราะเห็นทุกค่ายจะมีแนวเพลงหรือคาแรกเตอร์ที่ชัดเจน แล้วเราเพิ่งมาตอบคำถามนี้ได้ตอนทำงานมาประมาณ 2-3 ปีแล้ว เราอยู่ภายใต้ช่องวัน ซึ่งมีความแมส ค่ายเพลงเราก็เหมือนกันคือความหลากหลาย เราจึงใช้นิยามนี้ว่าเราไม่จำกัดว่าศิลปินจะต้องเป็นแบบไหน ขอแค่เขามีเสน่ห์ในแบบของตัวเองและมีความหลากหลาย ค่าย One Music คือค่ายเพลงที่ตามหาบุคคลที่มีเสน่ห์เป็นตัวของตัวเอง และมีความโดดเด่นมากพอที่เราจะสนับสนุน”

ในตึก GMM มีศิลปิน T-Pop จำนวนมาก กั้งจึงขยายให้เห็นภาพความแตกต่างของศิลปินค่าย One Music 

“ทุกค่ายต่างนำเสนอตัวตนของศิลปินในแบบของเขา แต่สิ่งที่ชัดเจนของ One Music คือเราสอนให้ศิลปินเข้าใจคำว่า ‘การให้’ ก่อน เวลาเขาอยากทำอะไรเท่ๆ เราจะถามกลับไปว่าทำแล้วอยากให้คนดูรู้สึกยังไง ถ้าอยากให้คนมองเป็นไอดอล คำว่าไอดอลคือคนที่เป็นแบบอย่างที่ดี เราก็ต้องทำตัวให้เป็นแบบอย่าง การทำเพลงหรือโชว์ก็เช่นกัน เมื่อเราให้คุณค่าออกไป วันหนึ่งเราก็จะได้รับความรักและการซัพพอร์ตจากแฟนคลับกลับมา”

สิ่งที่พี่กั้งย้ำกับน้องๆ ทุกคนบ่อยที่สุดคือเรื่องการให้ เขาเล่าว่าศิลปินจะรู้ดีว่าที่เราเข้ามาอยู่ตรงนี้ได้เพราะมีคนให้โอกาส และมีแฟนคลับคอยสนับสนุน ดังนั้นเมื่อได้รับมาแล้ว ต้องรู้จักให้กลับคืนไป

“การให้ไม่ได้แปลว่าต้องรอให้มีเงินล้านก่อน แต่คือการให้ความใส่ใจ การยิ้มให้คนที่มาเชียร์เรา อย่าคิดว่าคนอื่นต้องให้เราฝ่ายเดียว เราต้องเป็นผู้ให้ด้วย” ผู้บริหารเน้น

เมื่อกางตำราการบริหารศิลปินของกั้งเพื่อส่องดูว่ากั้งดูแลน้องในค่ายอย่างไร เนื่องจากกั้งเคยเป็นศิลปินมาก่อน เขาจึงใช้คำว่า ‘ศิลปินดูแลศิลปิน’ ทั้งวง Kiismet ที่เป็นเกิร์ลกรุ๊ป และบอยกรุ๊ปอย่างวง IZ โดยจะพบว่ามีคลิปวิดีโอที่กั้งเป็นสารถีให้กับวง Kiismet และสมาชิกวงเรียกเขาว่าคุณพ่อ เพราะกั้งดูแลเด็กๆ มาตั้งแต่วันแรก

“สำหรับ Kiismet เราเป็นเหมือนคุณพ่อ เพราะเป็นคนเริ่มคิดโปรเจกต์นี้ขึ้นมา โดยทำงานร่วมกับทีมครีเอทีฟตั้งแต่คิดคอนเซปต์ ส่วนวิธีการดูแลศิลปินทุกคนในค่าย 

“เราจะดูแลในฐานะศิลปินดูแลศิลปิน คือเราเข้าใจว่าเขามีแนวคิดและความรู้สึกยังไง แต่ไม่เอาประสบการณ์ของเราไปตัดสินว่าอะไรถูกหรือผิด เพราะเด็กยุคนี้มีความคิดเป็นของตัวเองสูง และเราก็ต้องการขายความคิดที่เป็นตัวตนของเขา หน้าที่ของเราคือทำให้เขารู้สึกสบายใจที่จะเปิดใจคุยกับเราทุกเรื่อง และสนุกกับการสร้างสรรค์ผลงานร่วมกัน”

เมื่อเขาเล่าถึงวิธีดูแลศิลปินรุ่นน้องในแบบของตนเอง ก่อนจะเล่าว่าการวางตัวเองเป็นเหมือนคุณพ่อหรือคนในครอบครัวนั้นมีความสำคัญตรงที่ได้เห็นศิลปินในอีกมุมหนึ่ง ทว่าการปฏิบัติเช่นนี้ก็มีทั้งข้อดีและข้อเสีย

“เราบอกน้องๆ ตั้งแต่วันแรกว่าเส้นทางนี้จะไม่สบายนะ เพราะการเป็นครอบครัวแปลว่าเราจะแคร์กันมากขึ้น ถ้าไม่แคร์กันเลย เราคงแค่ทำเพลงมาให้แล้วสั่งให้เขาร้อง แต่ยุคนี้โลกเปิดกว้าง ทุกคนดังในแบบของตัวเองได้ ข้อดีของการเป็นครอบครัวคือเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้เขาคุยกับเราได้ทุกเรื่อง แม้บางครั้งจะทะเลาะหรือเห็นต่างกันบ้าง แต่มันทำให้งานและชีวิตของเรามุ่งไปในทิศทางเดียวกัน” กั้งย้ำ

สำหรับวง IZ ที่มีสมาชิกวงเป็นเด็กผู้ชายล้วน เหมือนครั้งที่กั้งเคยเป็นสมาชิกวง XIS แม้จะดูใกล้เคียงกัน แต่กั้งเล่าว่าด้วยยุคสมัยและช่วงวัยที่แตกต่างกันระหว่างกั้งกับศิลปินรุ่นใหม่ การดูแลก็ย่อมมีความท้าทายเป็นธรรมดา

“ทั้ง 2 วงเป็นเด็ก Gen Z ที่เกือบจะเป็น Gen Alpha แล้ว อย่าง Kiismet จะเรียกเราว่าพ่อ ส่วน IZ อาจจะไม่ได้เรียกว่าพ่อ แต่มองเราเป็นเหมือนพี่ชายคนโต ความท้าทายคือเด็กยุคนี้จะตั้งคำถามเยอะ เพราะเขาเห็นโลกมามากกว่าสมัยเราอยู่วง XIS แม้เราจะเข้าใจความรู้สึกของเขา แต่บริบทของโลกยุคนี้ต่างจากยุคก่อน บางครั้งเขาจะถามว่า ‘พี่ ผมต้องทำสิ่งนี้ยังไง ผมไม่เคยเห็นและไม่รู้ว่ามันจะเป็นไปได้ยังไง’ 

“อย่างน้องๆ บางคนใน IZ ไม่ได้เริ่มต้นจากความตั้งใจที่จะมาเป็นบอยกรุ๊ปตั้งแต่แรก ใจเขาอาจยังไม่แน่ใจว่านี่คือเส้นทางของตัวเอง หน้าที่เราจึงไม่ใช่การโน้มน้าว แต่เป็นการเล่าให้ฟังจากประสบการณ์ตรงว่าเส้นทางนี้จะเจออะไรบ้าง เพื่อให้เขาเตรียมใจรับมือ ส่วน Kiismet ถึงจะเป็นการรวมตัวของคนที่อยากเป็นนักร้องทั้งหมด แต่เขาก็กังวลเรื่องอนาคต และมักจะถามหาเป้าหมายที่ชัดเจน ซึ่งในความเป็นจริงของวงการนี้ เราไม่สามารถกำหนดเป้าหมายตายตัวได้ 100% เพราะความสำเร็จมีหลายรูปแบบ”

ทั้งนี้ เขาเล่าต่อไปว่าการรักษาสมดุลในฐานะผู้บริหารกับการวางตัวเป็นครอบครัว แม้กั้งจะทำออกมาได้อย่างสมบูรณ์ แต่เขายอมรับว่าการบาลานซ์ทั้ง 2 ด้านนี้เป็นอะไรที่ยากมาก

“ยากมาก เพราะเป็นสายงานที่ตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิง โดยเฉพาะเวลาที่ต้องคุยเรื่องตัวเลขหรืองบประมาณ แต่ความโชคดีคือ ประสบการณ์ที่ผ่านมาทำให้เราเห็นภาพรวมของงาน แต่เราก็ต้องยืดหยุ่น และเข้าใจว่าโลกนี้มีปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้เยอะมาก เราโฟกัสแค่สิ่งที่เราควบคุมได้ ทำให้เต็มที่ สำเร็จคือสำเร็จ ไม่สำเร็จก็เอาใหม่”

อย่างที่หลายคนทราบว่าการทำงานกับเด็กรุ่นใหม่ หรือ Gen Z ต้องใช้ความพยายามในการทำความเข้าใจธรรมชาติของคนรุ่นที่เป็นตัวของตัวเองสูงมาก แล้วยิ่งในอุตสาหกรรม T-Pop ที่บรรดาเด็ก Gen Z กับ Gen Alpha มารวมตัวกันเป็นกลุ่มใหญ่ กั้งที่ได้สัมผัสบอยกรุ๊ปและเกิร์ลกรุ๊ปรุ่นใหม่ ซึ่งสมาชิกแต่ละคนต่างมีความคิดและเป้าหมายเป็นปัจเจก จุดนี้ทำให้เกิดข้อขัดแย้งในวงบ้างไหม

“ความคิดส่วนตัวที่แตกต่างกันเรายอมรับได้ แต่สิ่งที่ต้องเหมือนกันคือเป้าหมายของวง เราต้องคอยดูเรื่องเคมีของสมาชิกในวงอย่าง Kiismet 5 คน หรือ IZ 8 คน ว่าอยู่ด้วยกันแล้วเข้าใจกันไหม ทุกคนมีเป้าหมายส่วนตัวได้ แต่ต้องทำในฐานะตัวแทนของวงและนึกถึงวงอยู่เสมอ เคมีในวง T-Pop หรือ K-Pop ไม่ใช่แค่การมายืนด้วยกันแล้วดูเข้ากัน แต่รวมถึงทัศนคติที่ต้องไปในทิศทางเดียวกันด้วย” 

“เขาคิดแค่ระยะใกล้ไม่ได้ ศิลปินทุกคนต้องตอบให้ได้ก่อนว่า ‘เป้าหมายสุดท้ายอยากเป็นอะไร’ เพราะสมัยนี้ไม่มีเกณฑ์วัดความสำเร็จแบบยุคเทปล้านตลับแล้ว ก่อนทำเพลงเราจึงประชุมและคุยกับศิลปินหลายรอบมาก ให้เขากลับไปตกตะกอนว่าตัวเองต้องการอะไร ซึ่งยากมาก เพราะบางทีคนเราก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไรในชีวิต แต่ถ้าเขาหาเจอ เราถึงจะวางแผนร่วมกันได้ เราต้องลองผิดลองถูกและเดินไปพร้อมกัน” กั้งตอบ

การเป็นศิลปินกลุ่มในยุคสมัยนี้ นอกจากจะต้องทำผลงานออกมาให้ดี ก็ต้องประคับประคองความสัมพันธ์ในวง ทั้งนี้ยังต่อสู้กับปัจจัยภายนอก เช่น ความคาดหวังจากแฟนๆ และความคิดเห็นจากอินเทอร์เน็ตทั้งเชิงบวกและเชิงลบ อันส่งผลต่อสุขภาพจิตใจของศิลปินได้ แล้วกั้งในฐานะผู้บริหารมีวิธีรับมืออย่างไร

“การให้เขาเตรียมใจล่วงหน้าดีที่สุด เพราะถ้าปล่อยให้เจอเรื่องแย่ๆ แล้วค่อยไปปลอบ บางทีมันช้าเกินไป เพราะเขาไม่ได้ตั้งรับไว้ ก่อนเดบิวต์เราจะบอกน้องๆ เสมอว่า ต่อไปจะต้องเจออะไรบ้าง ถ้าปล่อยเพลงไปแล้วกระแสยังไม่โดนใจ อย่าเพิ่งเสียใจ ให้ทำต่อไป เพราะในโลกดิจิทัล ผลงานจะอยู่ตลอดไป อาจมีคนมาเห็นย้อนหลังก็ได้ เราเน้นสอนวิธีคิดให้เขาพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์” เขาตอบ

อนาคตของอุตสาหกรรม T-Pop

สำหรับศิลปินยุคนี้ ภาพความสำเร็จอาจเป็นการที่เพลงของตัวเองแมส ทุกคนร้องตามได้ คอนเทนต์ในโซเชียลมีเดียต้องมีเอนเกจ ต้องได้รับฟีดแบ็กที่ดีทั้งการร้อง การเต้น รวมถึงคอนเทนต์ที่ทำเพื่อเอนเตอร์เทนแฟนๆ แล้วสำหรับผู้บริหาร มองว่าวันนี้ความสำเร็จของศิลปิน T-Pop วัดจากอะไร

“พอได้ดูแลศิลปินหลายกลุ่ม ทำให้เข้าใจว่าความสำเร็จของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนมีฐานแฟนคลับจากซีรีส์ ยอดวิว หรือการติดเทรนด์ อาจทำได้ง่าย แต่สำหรับผม ความสำเร็จสูงสุดที่ศิลปินทุกคนต้องการเหมือนกันคือ ความสุขที่ได้รับการยอมรับจากแฟนคลับในฐานะที่เป็นตัวของตัวเอง ดังนั้นนิยามความสำเร็จของศิลปินคือการที่คุณมีแฟนคลับที่รักในตัวตนของคุณ และพร้อมจะซัพพอร์ต ไม่ว่าคุณจะทำอะไรก็ตาม ซึ่งสิ่งนี้สร้างยากที่สุด”

ถ้าเปรียบศิลปินในค่ายเป็นพนักงานบริษัท คนที่ทำตำแหน่งนี้ต้องมีทักษะทั้งการร้อง การเต้น การเอนเตอร์เทน แล้วสำหรับ Soft Skills ที่ศิลปินในบริษัทต้องมีคือด้านไหน กั้งตอบว่า ‘การพูด’

“การพูดเป็นด่านสำคัญที่ทำให้คนรู้จักตัวตนของเขามากขึ้น ถ้าเขามีของ แต่ไม่สามารถสื่อสารสิ่งที่รู้สึกออกมาให้คนรับสารเห็นภาพได้ ก็ยากที่จะประสบความสำเร็จ ซึ่งไม่ใช่การพูดโอ้อวด แต่เป็นการสื่อสารว่าเราเป็นใคร วิธีฝึกของผมคือการทำ Reflection หลังจบงานแต่ละครั้งว่าไปเจออะไรมา รู้สึกยังไง ควรสื่อสารแบบไหน ซึ่งความกล้าพูดให้ถูกที่ถูกทางเป็นสิ่งที่ต้องฝึกฝน”

หากมองย้อนกลับไปยังยุคที่กั้งเป็นศิลปิน (ตั้งแต่ XIS) กับยุคนี้ แตกต่างกันอย่างไรบ้าง แน่นอนเขาตอบว่า สมัยนี้การใช้โซเชียลฯ สำคัญไม่แพ้การทำเพลง

“สภาพแวดล้อมต่างกันมาก ยุคนี้ศิลปินต้องเล่น TikTok ทำคอนเทนต์ เสิร์ฟความเป็นตัวเองตลอดเวลา การที่คนจะรักตัวตนของศิลปินอาจมีสัดส่วนมากกว่าการชอบเพลงด้วยซ้ำ เพราะการทำเพลงใช้เวลานาน แต่โซเชียลฯ อัปเดตได้ทุกวัน 

“สมัยก่อนสื่อหลักมาจากช่องทาง Official ของค่าย แต่ยุคนี้ช่องทาง Official ของศิลปินเองสำคัญกว่า รวมถึงรูปแบบการสนับสนุนของแฟนคลับ สมัยก่อนต้องซื้อเพลง โหลดริงโทน หรือรอคอนเสิร์ตใหญ่ แต่เดี๋ยวนี้แค่รีโพสต์หรือสร้างยอดเอนเกจ ก็คือการสนับสนุนที่แข็งแกร่งมากแล้ว”

เมื่อถามว่าประสบการณ์ในวงการบันเทิงที่ผ่านมา ทั้งตอนเป็นกั้ง XIS และ กั้ง The Star หล่อหลอมวิธีคิดให้กั้งอย่างไรบ้าง แล้วเอามาปรับใช้เพื่อดูแลศิลปินรุ่นใหม่อย่างไร

“เราจะบอกเด็กๆ เสมอว่า เวลาโดนวิจารณ์หนักๆ อย่าจมดิ่งไปกับมัน และเวลาที่มีคนชื่นชมหรือสปอตไลต์ส่อง อย่าลอยไปกับมัน ให้พยายามอยู่ตรงกลาง รู้จังหวะว่าเมื่อไรควรรุก เมื่อไรควรถอย อย่าเอาความดังหรือยอดไลก์มาเป็นตัววัดทั้งหมด ให้ดูที่ความสุขของตัวเองและแฟนคลับ 

“ชีวิตในวงการนี้เหมือน ‘คลื่น’ ไม่มีใครขึ้นแล้วไม่ลง และไม่มีใครลงแล้วไม่ขึ้น เราแค่ต้องโต้คลื่นไปตามจังหวะของมันอย่างมีความสุขในทุกโมเมนต์”

ทุกวันนี้ฐานแฟนคลับของศิลปิน T-Pop ขยายไปต่างประเทศเยอะมาก แล้วทางค่ายมีวิธีดูแลหรือเสิร์ฟความสนุกให้แฟนคลับต่างชาติอย่างไรบ้าง

“อย่างแรกเลยคือต้องมีซับไตเติล” 

เขาตอบพร้อมหัวเราะ ก่อนเสริมว่า

“จริงๆ คือการเอาใจเขามาใส่ใจเรา ลองคิดว่าถ้าเราไปตามศิลปินต่างชาติแล้วเราไม่เข้าใจภาษา เราอยากรู้อะไร เราก็ใส่สิ่งนั้นเข้าไปในสมการการทำงาน ทั้งนี้ต้องยึดตัวตนและทิศทางของศิลปินเป็นหลักว่าเหมาะกับคนกลุ่มไหน”

สุดท้ายนี้ นอกจากวิธีการบริหาร เชื่อว่าหลายคนอยากฟังว่าวงการ T-Pop อีก 5-10 ปีข้างหน้าจะเป็นอย่างไรจากมุมมองของผู้บริหาร One Music

“เติบโตไปได้ไกลแน่นอน ตอนนี้อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ของไทยทั้งเพลง ละคร ซีรีส์ สร้างอิทธิพลให้ต่างชาติหันมามองประเทศไทยได้เยอะมาก เมื่อก่อนคนอาจจะมองว่า T-Pop กลับมา เดี๋ยวก็หายไปเหมือนยุค Kamikaze แต่ตอนนี้พิสูจน์แล้วว่าไม่หาย และศิลปินจะเกิดขึ้นอีกมาก เพราะไม่จำเป็นต้องรอค่ายหรือออดิชัน แค่มีโทรศัพท์เครื่องเดียวก็เป็นศิลปินได้แล้ว มีคอนเทนต์ใหม่ๆ อย่างซีรีส์แนวตั้งหรือ AI เกิดขึ้นตลอด เชื่อว่าอีก 5-10 ปี ศิลปินไทยจะก้าวไปสู่ระดับโลกได้อีกเยอะ” ผู้บริหารรุ่นใหม่ให้คำตอบทิ้งท้าย

Tags: , , , ,