ปีนี้มีแรปเปอร์อีกคนหนึ่งซึ่งไม่ว่าจะออกเพลงตัวเอง หรือไปฟีเจอริงกับเพลงไหน เนื้อเพลงท่อนของเขาก็มักได้รับความนิยม และถูกเปิดวนซ้ำไปมาบ่อยครั้ง ศิลปินคนนั้นคือ BLVCKHEART (แบล็คฮาร์ท) หรือแซม-ชัยพัฒน์ อินทรานุสรณ์
โดยหลายคนกล่าวว่าฉายาของ BLVCKHEART คือ ‘Gen Z ที่ชอบโทร.ที่สุด’ เพราะเนื้อเพลงหลายเพลงของเขามีกิมมิกสำคัญคือ ‘การโทร.’ แม้ว่า Gen Z มักจะถูกผู้ใหญ่บ่นอยู่บ่อยครั้งว่าไม่ชอบรับสายโทรศัพท์ใครเลยก็ตาม
อย่างท่อน “Call me Mr.telephone” ในเพลง ขึ้นใจ (3am call) ของ Mirrr ที่ BLVCKHEART ไปร่วมแจมในท่อนแรป
หรือจะเป็นเพลงของเขาเอง เมื่อไหร่จะมี (มีใจให้กัน) ซึ่งมีการโทร.ตั้งแต่ท่อนแรก “เธอช่วยโทรมาหากันจะได้ไหม อยากจะโทรแบบว่าไม่ต้องวางสาย”
นอกจากการโทร.หลายเพลงของ BLVCKHEART ยังถ่ายทอดความรู้สึกหนึ่งที่เรียกว่า ‘ความโหยหา’ (Yearning) เป็นมวลที่ติดอยู่ในใจคนฟัง และเป็นพลังที่ชนะอัลกอริทึมได้
Yearning is the Key
คำว่า Yearning หมายถึง ความโหยหาอันลึกซึ้ง ความปรารถนาลุ่มลึกในใจ ประมาณว่าเป็นความรู้สึกที่ต้องการอยู่ชิดใกล้ แต่ฉับพลันก็เกิดความรู้สึกโหวงๆ ในหัวใจ เพราะรู้สึกถึงระยะห่าง และตระหนักว่าเป็นสถานการณ์ที่เป็นไปได้ยาก
บทความเรื่อง Yearning In Music: Emotional Soundscapes ของ The World Times อธิบายว่า
“ความโหยหาเริ่มต้นขึ้นได้ตั้งแต่ก่อนที่เสียงดนตรีจะดังเสียอีก มันซ่อนอยู่ในความเงียบ ดึงให้เรานึกถึงความทรงจำบางอย่าง และทำให้เราไม่อาจตัดใจจากสิ่งนั้นได้ ความรู้สึกนี้ปรากฏอยู่ในเนื้อเพลงที่พูดถึงสิ่งที่เราอยากได้แต่ไม่อาจครอบครอง และในน้ำเสียงของนักร้องที่ถ่ายทอดความรู้สึกออกมาได้อย่างตรงจังหวะ จนทำให้ผู้ฟังสัมผัสอารมณ์นั้นตามไปด้วย”
ความโหยหาจึงเป็นพลังสำคัญอย่างหนึ่งของดนตรี เพราะเพลงพาเราไปสัมผัสความรู้สึกบางอย่างที่เราไม่ค่อยพูดออกมา หรืออาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะอธิบายมันอย่างไร แต่เมื่อได้ฟังเพลง เรากลับเข้าใจความรู้สึกนั้นได้ทันที
สำหรับเพลงที่ให้ความรู้สึกแบบ Yearning หลายคนคงนึกถึง แมตต์ มอลทีส (Matt Maltese) อย่างเช่นเพลง Pined For You My Whole Life ซึ่งเขาเล่าว่านี่อาจเป็นเพลงที่ใส่ความโหยหาไว้มากที่สุดเท่าที่เคยเขียน รวมถึงเพลง Anytime, Anyplace, Anyhow หรือจะเป็น Everyone Adores You (at least I do) ล้วนสะท้อนความเปราะบางของการโหยหาคนรักจากเบื้องลึก ทั้งที่รู้ดีอยู่แก่ใจว่าเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่ยั่งยืนหรือไม่เฮลตี้เท่าไรนัก
มองกลับมาที่ศิลปินไทยอย่าง BLVCKHEART เนื้อเพลงของเขาสื่อสารอารมณ์ทำนองนี้อยู่หลายเพลง โดยเฉพาะการเขียนถึงการโทร. ต้องการเชื่อมต่อ อยากสานสัมพันธ์กับคนที่อยู่ห่างออกไป
“ใจมันอยากจะร้องตะโกน Baby can you call my phone และฉันจะไปให้พ้น เธอไม่ต้องสนแค่โทรกลับมาอีกสักครั้ง แค่อยากจะรู้ว่าเธอโอเคหรือยัง เมื่อไหร่จะมี มีใจให้กัน” จากเพลง เมื่อไหร่จะมี (มีใจให้กัน)
“Call me Mr.telephone I’ll call you Girl don’t even know ว่าฉันรออยู่ ใจมันร้องตะโกน When I saw you ใจเธอมีเจ้าของ และฉันพอรู้” จากเพลง ขึ้นใจ (3am call)
“I see you like a star ก็เพราะว่าเธอเป็นดาวเด่น เธอคงไม่ว่าใช่ไหม ถ้าโทรไปหาทุกเช้าเย็น When you wanna see ฉันจะไปด้วย Fast lane เพราะว่าผมมันชัดเจน Can you call me นักเลง” จากเพลง ห่างเหิน (Distance)
นอกจากนี้ เพลง ใจลอย (Join a line) ของ นนท์ ธนนท์ ซึ่ง BLVCKHEART เป็นคนเขียนเนื้อร้อง สะท้อนความโหยหาได้อย่างชัดเจนอีกเพลงหนึ่ง “เธอทำให้ฉันต้องใจลอยเพราะคอยเธอนาน รอเธอมารักจนใจลอย คอยใจจะขาด เธอรู้บ้างไหมว่าคนคอยมันทรมาน เผื่อเธอยังไม่รู้ I’m missin’ you all the time”
ตัวอย่างเพลงที่ยกมาข้างต้นล้วนวนเวียนอยู่กับอารมณ์ความรู้สึกเดียวกันที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะตอบกลับมาหรือไม่ และนอกเหนือจากกิมมิกในเพลงอย่างการโทร.หรือเสียงร้อง แน่นอนว่าความรู้สึกโหยหา คือกุญแจทำให้ BLVCKHEART เป็นที่จดจำได้ว่าสไตล์นี้คือเพลงของเขา
ความโหยหา: ภาพสะท้อนอารมณ์ร่วมของคนในปี 2026
หากความเหงาแห่งยุค 2000 ประกอบร่างสร้างภาพชัดเจนในหนังของ หว่อง กาไว (Wong Kar-Wai) ความโหยหาของคนในยุคสมัยนี้ก็ปรากฏออกมาผ่านเพลงของ BLVCKHEART
เมื่อถามว่าทำไมคนฟังถึงมีอารมณ์ร่วมเหมือนกัน คำตอบอาจอยู่ที่สภาพสังคมสมัยใหม่ เราเชื่อมต่อกันได้ง่ายตลอดเวลา ทว่าสถานการณ์กลับตาลปัตรตรงที่แม้จะติดต่อกันได้ง่าย แต่ดันรู้สึกห่างไกลกันมากขึ้น
ความรู้สึกโหยหาไม่ได้เกิดขึ้นแค่เพราะอยู่ไกลกัน แต่อาจเกิดจากความสัมพันธ์ที่คลุมเครือ การสื่อสารที่ขาดหาย หรือความรู้สึกที่ไม่รู้ว่าจะส่งไปถึงอีกฝ่ายได้หรือไม่ เพราะสมัยนี้ การกดโทร.หรือส่งข้อความหาใครสักคน คือการต้องเผชิญหน้ากับความเป็นไปได้เพียง 2 ทาง คือการถูกตอบรับหรือถูกปฏิเสธ เพราะฉะนั้นการไม่เริ่มต้นติดต่อตั้งแต่แรก จึงเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยกับหัวใจมากกว่า และเมื่อเลือกไม่ทำอะไรเลย แล้วจมจ่อมอยู่กับความรู้สึกตัวเอง ความโหยหาก็ยิ่งพอกพูนในใจ เป็นก้อนความรู้สึกที่ใหญ่และหนักอึ้งมากขึ้นเรื่อยๆ
เชื่อว่านี่เป็นสิ่งที่คนยุคนี้เผชิญไม่ต่างกัน จนทำให้เพลงของ BLVCKHEART เป็นเพลงโปรดของคน Gen Z
ศิลปินที่เอาชนะอัลกอริทึม
ทุกวันนี้หลายเพลงที่เราได้ฟังมาจากการไถโซเชียลฯ แล้วอัลกอริทึมเสิร์ฟเพลงมาให้เราฟัง ทว่าอัลกอริทึมเป็นเพียงประตูบานแรก และมันขึ้นอยู่กับผู้ฟังว่าจะเดินข้ามบานประตูไปรู้จักเพลงอื่นเพิ่มหรือไม่
BLVCKHEART พิสูจน์ว่าเขาทำเพลงที่เอาชนะอัลกอริทึมได้ มากกว่าจะเป็นเพียงเพลงที่ดังแค่ใน TikTok บางท่อน แต่ BLVCKHEART เป็นศิลปินที่มีคนรอคอยฟังเพลงใหม่ทั้งประเทศ ไม่ว่าจะเป็นเพลงตัวเองหรือเพลงที่ร่วมร้องกับศิลปินคนอื่น รวมถึงคอนเสิร์ตฟรีของเขาซึ่งมีคนลงทะเบียนจำนวนมากจนต้องเลื่อนวันจัดคอนเสิร์ตจากวันที่ 5 พฤศจิกายน เป็น 19 พฤศจิกายนที่จะถึงนี้ ที่สวนเบญจกิติ
อย่างไรก็ตาม เพลงของ BLVCKHEART ไม่ได้โดนใจผู้ฟังเพียงเพราะเนื้อหากับอารมณ์ร่วมของเพลง แต่เพลงของเขาเปิดโอกาสให้ผู้ฟังเสริมประสบการณ์ร่วมอย่างความรู้สึกโหยหาของตัวเองลงไปในเพลงด้วย และนี่อาจเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาไปไกลกว่าอัลกอริทึม
ที่มา:
– https://theworldtimes.in/yearning-in-music-emotional-soundscapes/
– https://www.instagram.com/p/De8-1GhKVXZ/?obrf=NTdvNHY3dXk5ejQx
Tags: Entertainment, BLVCKHEART, Yearning
