SEIZE THE MOMENT

HIGHLIGHTS:

  • จินตนาการของเราที่มีต่อ ‘โจน คอร์เนลลา’ (Joan Cornellà) ศิลปินหนุ่มชาวสเปน เจ้าของภาพวาดการ์ตูนสะท้อนสังคมที่โด่งดังไปทั่วโลกอาจผิดจากความเป็นจริง เมื่อเขาออกปากกับเราว่า “ใครที่ติดตามการ์ตูนและคิดว่าเขาเป็นคนตลกจะต้องผิดหวัง” เพราะแท้จริงแล้วหนุ่มคนนี้ไม่ได้มีชีวิตสีสันฉูดฉาดเหมือนการ์ตูนที่วาด
  • อีกหนึ่งความเชื่อแปลกๆ ของ โจน คอร์เนลลา คือเชื่อว่ายูนิคอร์น และนางฟ้าแม่ทูนหัว (fairy godmother) มีอยู่จริง โดยเขาบอกว่ามันคือความไร้เดียงสาของมนุษย์ และถ้าเข้าใจเรื่องนี้จะทำให้สัมผัสและเข้าถึงงานของเขาได้
     เมื่อพูดถึงภาพวาดการ์ตูนแนวตลกร้าย ล้อเลียน และสะท้อนความเป็นจริงของสังคม มีศิลปินมากหน้าหลายตาที่วาดภาพในลักษณะนี้ และคงเป็นไปไม่ได้ที่เราจะไม่เอ่ยถึง โจน คอร์เนลลา (Joan Cornellà) ศิลปินหนุ่มชาวสเปน เจ้าของภาพวาดการ์ตูนตลกร้าย 6 ช่องที่โด่งดังไปทั่วโลก โดยภาพวาดการ์ตูนของเขานำเสนอเนื้อหาอย่างชัดเจนและเสียดสีสังคมออกมากวนสุดๆ
     เชื่อว่าเหล่าบรรดาแฟนคลับผู้เสพภาพวาดการ์ตูนตลกร้ายของโจน คอร์เนลลา โดยตรงคงจะไม่พลาดนิทรรศการของเขาที่จัดขึ้นที่ไทยเมื่อไม่นานมานี้ แต่แท้จริงแล้ว โจน คอร์เนลลา เป็นคนอย่างไรกัน ภาพลักษณ์ของเขาจะเป็นหนุ่มตลกร้ายอย่างที่เขาวาดในการ์ตูนหรือไม่ แรงบันดาลใจในการสร้างผลงานในแต่ละครั้งมาจากอะไร
     เรามีคำตอบ

ผมชอบที่จะเล่นกับอะไรที่เป็นเรื่องต้องห้าม ซึ่งเรื่องต้องห้ามเหล่านั้นนำไปสู่เสียงหัวเราะ



ตัวจริงคุณเป็นหัวร้อน ร้ายกาจ ย้อนแย้ง เหมือนในงานของคุณไหม  
     ไม่ ผมไม่ค่อยยิ้มและไม่ค่อยใส่เสื้อผ้าสีสันสดใสแบบนั้น ผมคิดว่านั่นเป็นช่องว่างระหว่างตัวตนกับผลงาน และผู้คนที่ติดตามงานของผมมักจะผิดหวังบ่อยๆ เมื่อได้พบกับตัวจริง พวกเขาคาดหวังว่าผมคงเป็นเหมือนตาแก่ตัณหากลับที่อยากจะมีเซ็กซ์กับเด็กๆ วัยละอ่อน หรือเป็นผู้ชายที่มีปืนซ่อนอยู่ในกระเป๋าหลังของกางเกงอยู่เสมอ แต่จริงๆ ผมเป็นคนสีเทาๆ ที่ออกจะน่าเบื่อด้วยซ้ำ แต่ผมยินดีอย่างเต็มที่ที่จะเติมเต็มความคาดหวังของคนอ่านที่กำลังติดตามงานของผมอยู่

คุณคิดว่าในงานของคุณให้พลังงานทางบวกหรือลบมากกว่ากัน
     ครั้งหนึ่งเพื่อนของผมเคยบอกว่า งานของผมเป็นเหมือนการตบหน้า นั่นเป็นการนิยามงานของผมในรูปแบบหนึ่งที่ผมรู้สึกสบายใจที่จะบอกใครๆ นะ ผมชอบคิดว่ามันเหมือนการพูดความจริงที่แสนอันตราย เช่นเดียวกับดนตรีแนวพังก์ หรือนักแต่งเรื่องตลกอย่าง บิล ฮิกส์ (Bill Hicks) หรือ จอร์จ คาร์ลิน (George Carlin) ทำ ซึ่งมีทั้งพลังงานด้านบวกและด้านลบอยู่ข้างใน บางอย่างเป็นแง่บวก และบางอย่างเป็นแง่ลบ ซึ่งสามารถออกมาจากสิ่งเดียวกันในเวลาเดียวกันได้ เป้าหมายของผมคือการทำให้คุณหัวเราะผ่านสถานการณ์ป่วงๆ เหล่านั้นต่างหาก

คุณมองหาแรงบันดาลใจจากที่ไหน
     อืม ผมคิดว่าผมได้รับอิทธิพลมาจากหลายๆ อย่าง ผมได้ไอเดียจำนวนมากจากนักแสดงตลก นักพูดเดี่ยวไมโครโฟน ผมขโมยบางไอเดียมาจากพวกเขา และเปลี่ยนสิ่งนั้นไปในอีกทิศทางหนึ่ง มองหาสิ่งใหม่ๆ มาผสมผสาน แนวทางในการทำงานของผมคงเป็นอะไรประมาณนี้ แต่นั่นเป็นแค่วิธีการทำงานอย่างหนึ่ง ในบางครั้งผมก็หาแรงบันดาลใจจากชีวิตจริงๆ ที่เกิดขึ้น ‘ชีวิตจริง’ คือสิ่งที่ห่วยแตกและเลวร้ายที่สุดในความคิดผม บางครั้งผมก็สร้างงานจากอะไรแบบนั้น
 

‘ชีวิตจริง’ คือสิ่งที่ห่วยแตกและเลวร้ายที่สุดในความคิดผม



ในชีวิตนี้คุณมีความเชื่อเกี่ยวกับเรื่องอะไรบ้าง
     ผมเชื่อในยูนิคอร์น และนางฟ้าแม่ทูนหัว (หรือ fairy godmothers ตัวละครช่วยเหลือในเทพนิยาย ซึ่งสามารถใช้เวทมนตร์คาถาช่วยพระเอกหรือนางเอกได้)

ยูนิคอร์นเป็นสิ่งที่มีอยู่จริงสำหรับคุณอย่างนั้นเหรอ
    ใช่ ผมเชื่อเช่นนั้น มันคือความไร้เดียงสาของมนุษย์ ถ้าคุณเข้าใจเรื่องนี้ ก็จะสัมผัสหรือเข้าถึงงานของผมได้ เรื่องตลกเกี่ยวกับความไร้เดียงสาของสิ่งต่างๆ ในเวลาเดียวกันก็มีเรื่องของศีลธรรม และความมืดมนที่ดำดิ่งลึกลงไป ผมชอบที่จะทำงานผสมผสานสิ่งต่างๆ เหล่านี้เอาไว้ นี่เป็นคาแรกเตอร์ในงานของผม

คุณคิดว่าตัวเองเป็นคนมองโลกในแง่ดีหรือแง่ร้ายมากกว่ากัน
     ไม่เลย ผมไม่เชื่อว่าคนเราจะมีความคิดเพียงความคิดเดียว แต่ถ้าให้ผมเลือกว่าตัวเองเป็นคนยังไง ผมก็ต้องยอมรับว่าผมเป็นคนมองโลกในแง่ร้าย แต่เมื่อคุณสามารถบอกได้ว่าตัวคุณเป็นใคร ฉันใช่สิ่งนั้น ไม่ใช่สิ่งนั้น ฉันชอบสิ่งนี้ ไม่ชอบสิ่งนี้ คุณก็สามารถที่จะสื่อสารทุกอย่างในตัวคุณออกมาได้ ทั้งแง่ดีและร้าย

แต่ในงานของคุณดูเหมือนว่า…
    ใช่ มองโลกในแง่ร้าย เป็นอย่างนั้น การ์ตูนของผมมีความรู้สึกมืดมน มีสีสันฉูดฉาดเยอะๆ นั่นเป็นวิธีการหาความสุขแบบป่วยๆ ของผมอย่างหนึ่ง
 

พวกเขาคาดหวังว่าผมคงเป็นเหมือนตาแก่ตัณหากลับที่อยากจะมีเซ็กซ์กับเด็กๆ วัยละอ่อน
หรือเป็นผู้ชายที่มีปืนซ่อนอยู่ในกระเป๋าหลังของกางเกงอยู่เสมอ แต่จริงๆ ผมเป็นคนสีเทาๆ ที่ออกจะน่าเบื่อด้วยซ้ำ



ทำไมผู้ชายในชุดสูทถึงเป็นคาแรกเตอร์หลักในงานคุณ
     บางทีผมอาจจะเชื่อมโยงกับสิ่งต่างๆ มาจากในภาพยนตร์สมัยก่อน ที่คาแรกเตอร์ของผู้คนในภาพยนตร์จะชอบยิ้มแย้มกันแบบนี้ ไม่รู้สิ ผมคงเสพอะไรแบบนั้นมา ผมมักดูหนังอเมริกันเก่าๆ แฟชั่นเก่าๆ แล้วนำมาเชื่อมโยงกับงานของผมในบางครั้ง

มีประเด็นไหนที่คุณไม่สามารถวาดลงในการ์ตูนของคุณได้บ้างไหม
     ผมอยากจะคิดว่าไม่มี แต่บ่อยครั้งเราก็ต้องมีข้อจำกัดให้ตัวเอง ทั้งที่ตั้งใจและไม่ตั้งใจ สิ่งสำคัญในงานของผมที่สามารถสังเกตได้ในช่องทางต่างๆ โดยเฉพาะในเฟซบุ๊ก ถ้าผมต้องการเขียนการ์ตูนเกี่ยวกับจู๋ออกมา ผมก็ไม่สามารถทำได้ เพราะมาร์ก ซักเกอร์เบิร์ก ไม่ชอบจู๋หรือหัวนม โดยส่วนตัวผมก็ไม่ได้ชอบการ์ตูนที่เปิดเผยเรื่องเพศอย่างชัดเจนแบบนั้นอยู่แล้ว แต่ผมชอบที่จะเล่นกับอะไรที่เป็นเรื่องต้องห้าม ซึ่งเรื่องต้องห้ามเหล่านั้นนำไปสู่เสียงหัวเราะ ผมคิดว่าการแบนอะไรสักอย่างหนึ่งเป็นการสร้างความอัปยศให้กับเสรีภาพ และเราก็ยังไม่ตระหนักกันอย่างเพียงพอเกี่ยวกับการยอมจำนนและใช้ชีวิตอยู่แบบนั้น มีใครบางคนกำลังอึทิ้งไว้บนหัวของพวกเรานะผมว่า

คิดว่างานของคุณสะท้อนตัวตนด้านสว่างหรือด้านมืดของคุณมากกว่ากัน
     จริงๆ งานศิลปะไม่จำเป็นจะต้องสะท้อนจิตใจหรือว่าตัวตนของผู้สร้างหรอกนะ ในทางเดียวกันผมคิดว่าคาแรกเตอร์ตัวการ์ตูนของผมไม่ได้มีตัวตน พวกเขาเป็นแค่สิ่งที่ผมสร้างขึ้นมา
 

การ์ตูนของผมมีความรู้สึกมืดมน มีสีสันฉูดฉาดเยอะๆ นั่นเป็นวิธีการหาความสุขแบบป่วยๆ ของผมอย่างหนึ่ง


 
คุณรับมือกับคนที่ไม่เข้าใจสารที่คุณสื่อผ่านการ์ตูนของตัวเองอย่างไร
     ด้วยความสัตย์จริงเลยนะ ผมไม่เคยให้ความใส่ใจอะไรแบบนั้นเลย ว่าจะมีใครไม่เข้าใจงานของผมที่เผยแพร่ออกไปหรือเปล่า ผมพยายามจะเปิดความเป็นไปได้ในการตีความ สำหรับพวกเขาอาจจะมีสองหรือสามความหมายในงานของผมก็ได้ แต่สุดท้ายผู้อ่านคือคนที่จะตัดสินใจว่าอะไรที่อยู่เบื้องหน้าสายตาของพวกเขา ผมแค่มีสิ่งที่ต้องการจะบอกออกไป แต่เขามีสิทธิ์ตัดสินใจเอง และผมก็ไม่เคยเห็นว่าจะมีอะไรผิดกับสองสิ่งที่ตรงกันข้ามกัน

เรื่อง: กองบรรณาธิการ ภาพ: มณีนุช บุญเรือง