SEIZE THE MOMENT

RECENT POST:

HIGHLIGHTS:

  • การหาคู่เองไม่ใช่เรื่องง่าย วิถีชีวิตของหลายๆ คนไม่เอื้อให้ได้พบปะคนใหม่ๆ หรือคนที่พอจะมีแววเป็นคู่กันได้ ก็มักคาดหวังคนรักที่สำเร็จรูปมากกว่าจะตระหนักว่า ความสัมพันธ์สมบูรณ์แบบที่หวังไว้ต้องอาศัยการพัฒนา เรียนรู้ และปรับเข้าหากัน จึงทำให้การหาแฟนเป็นเรื่องยาก
  • คนที่ยังหาแฟนไม่ได้ ก็อย่ากระวนกระวาย แต่ให้ลองมองกลับมาหาตัวเองและคนรอบข้าง พัฒนามิตรภาพและทำกิจกรรมกับเพื่อนฝูง แล้วจะพบว่าความเหงาของเรามาจากการจดจ่อรอคนรักมากเกินไป จนไม่ได้ใช้ชีวิตของตนเองกับคนที่อยู่ในชีวิตของเรา
Q: เคยมีช่วงหนึ่งต้องถึงขั้นใช้เว็บหาคู่ เราเลือกคนคุยได้ด้วยจากโปรไฟล์และรูปภาพ แต่มันก็สานต่อไม่ค่อยรอด เพราะมันตื้นเขินและปล่อยทิ้งง่ายมาก คนสมัยนี้หาแฟนกันยากมากขึ้น ตอนนี้เหงามาก แต่ก็ไม่รู้จะไปทำความรู้จักผู้คนจากที่ไหน
A: ก่อนตอบคำถามนี้ ขอบอกคนที่เผชิญสถานการณ์หาแฟนยากว่า มีคนร่วมชะตากรรมกับคุณมากมาย และสถานการณ์ประมาณนี้เป็นอะไรที่คนหลายรุ่นก่อนหน้านี้เผชิญ
 

คนอีกมากมายไม่ได้เจอะเจอผู้คนมากนักในชีวิตประจำวัน
คือพบเจอคนในแวดวงจำกัดหรือหน้าเดิมๆ ไม่เพิ่มเติมให้ตื่นเต้น แม้ว่าจะออกไปทำงานนอกบ้านก็ตาม 

     ความเชื่อว่าเรื่องความรักความสัมพันธ์เป็นเรื่อง ‘ส่วนตัว’ ที่เราต้องใช้เสรีภาพเลือกเอง ทั้งเลือกคนและเลือกทางชีวิต ทำให้การหาแฟน/หาคู่ยากขึ้นกว่าเมื่อตอนที่อำนาจในการจัดการกับเรื่องหาคู่และการแต่งงานอยู่ในมือคนอื่นมากมายนัก
     ในเวลาที่ครัวเรือนและชุมชนเป็นผู้จัดการว่าใครควรจะแต่งงานกับใคร เพื่อเป้าหมายทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม แนวโน้มคือนั่งเฉยๆ อยู่กับบ้านก็มีโอกาสได้แต่งงานหรือมีคู่ เพราะผู้มีอุปการคุณจัดการให้
     แต่เมื่อถึงช่วงขาขึ้นของความรักแบบโรแมนติก และความเชื่อว่าต้องหาคู่เองจึงจะได้คนที่ชอบ/คนที่ใช่ คนหลายกลุ่มจึงเริ่มตระหนักว่าการหาแฟนให้ได้เป็นเรื่องยากเย็น
     หันไปมองรอบตัวก็เห็นแต่ญาติมิตร จะเป็นแฟนกับญาติก็ลำบากใจเพราะสังคมห้าม เพื่อนฝูงรอบตัวก็เป็นไปไม่ได้อีก เพราะถ้ามีคนพอจะเป็นแฟนได้ ก็คงเป็นแฟนกันไปแล้วไม่กลายมาเป็นเพื่อน
     คนอีกมากมายไม่ได้เจอะเจอผู้คนมากนักในชีวิตประจำวัน คือพบเจอคนในแวดวงจำกัดหรือหน้าเดิมๆ ไม่เพิ่มเติมให้ตื่นเต้น แม้ว่าจะออกไปทำงานนอกบ้านก็ตาม เลยกลายเป็นว่าเนื้อคู่ที่แอบเชื่อว่ารอเราอยู่ไม่ได้โคจรมาเจอเราเสียที
     เมื่อไม่มีแฟน กิจกรรมหลายอย่างในชีวิตก็เลยไม่มีคนร่วมทำ (ไม่ได้หมายถึงเซ็กซ์แต่เพียงอย่างเดียว และอันที่จริงเซ็กซ์ก็เป็นเรื่องที่เราทำคนเดียวได้) คนที่ไม่มีแฟนเลยรู้สึกเหงา
     การหาแฟนจึงกลายเป็นเรื่องที่ต้องลงทุนลงแรงอยู่มาก
 

การใช้แม่สื่อออนไลน์ประเภทเว็บหาคู่หลายประเภท
ทำให้ภาพลักษณ์ทั้งรูปร่างหน้าตาและการโฆษณาคุณสมบัติเป็นเรื่องสำคัญในการดึงดูดความสนใจ
ให้คนอยากทำความรู้จัก ขณะเดียวกันรูปลักษณ์ก็มาพร้อมความเสี่ยงว่า สิ่งที่ดึงดูดให้เรามองอาจไม่มีอยู่จริง

     คนหลายรุ่นในหลายสังคมพากันหากิจกรรมและช่องทางหลากหลายเพื่อจะให้พบรัก เช่น เข้าฟิตเนส เรียนปริญญาโท ออกไปเที่ยวเล่นปรากฏตัวในที่ที่จะมีคนเห็น ฯลฯ
     คนไม่น้อยเลือกใช้บริการแม่สื่อมืออาชีพ ที่หลายเจ้าหลอมรวมผสมผสานกลายเป็นส่วนหนึ่งของภาคบริการในระบบเศรษฐกิจทุนนิยมไปได้ ดูเหมือนว่าเราจะก้าวข้ามการให้คนอื่นหาคู่ให้ไปไม่พ้น เพราะไม่มีปัญญาหาเอง
     กิจการหาคู่เคลื่อนเข้าสู่พื้นที่ออนไลน์ และเพิ่มบริการเฉพาะมากมายหลายประเภทเพื่อตอบสนองความต้องการหาคู่ของคน ไม่ว่าจะเป็นการจับคู่คุย/เดต และบริการข้ามแดน
     การใช้บริการหาคู่ทำให้คนได้มีโอกาสเห็นและสำรวจคนที่อาจจะเป็นแฟนเราได้ ไม่ใช่ก็ผ่านกันไป (อันที่จริงก็ไม่ต่างจากการสำรวจเรียนรู้ของคนที่เป็นแฟนกันนัก เพราะก็แยกย้ายกันไปเมื่อไม่เวิร์กเช่นเดียวกัน)
     การใช้แม่สื่อออนไลน์ประเภทเว็บหาคู่หลายประเภท ทำให้ภาพลักษณ์ทั้งรูปร่างหน้าตาและการโฆษณาคุณสมบัติเป็นเรื่องสำคัญในการดึงดูดความสนใจให้คนอยากทำความรู้จัก ขณะเดียวกันรูปลักษณ์ก็มาพร้อมความเสี่ยงว่า สิ่งที่ดึงดูดให้เรามองอาจไม่มีอยู่จริง และไม่รู้ว่าคนคนนั้นเป็นอย่างไรเมื่อต้องพูดคุยกันตัวเป็นๆ (เรื่องนี้ก็ไม่ต่างจากการ ‘นัดบอด - blind date’ ของคนในช่วงก่อนที่จะมีพื้นที่ออนไลน์)
     การหาแฟนหาคู่เพื่อจะเป็นเพื่อนร่วมคิดร่วมทำกิจกรรมต่างๆ ในชีวิตโดยอาศัยการเลือกที่รูปลักษณ์เป็นเรื่องย้อนแย้งกันอยู่ เพราะคนที่ดึงดูดสายตาอาจไม่ได้มีรสนิยมและนิสัยใจคอแบบที่จะเป็นเพื่อนคุยและทำกิจกรรมในชีวิตร่วมกับเราได้
     อันที่จริงแนวโน้มของความไม่สอดคล้องนี้เป็นเรื่องที่คนหาแฟนในรูปแบบต่างๆ เผชิญ ไม่ว่าจะได้แฟนมาด้วยวิธีแบบไหน เพราะคนที่ดูเข้าตา อาจไม่เข้าใจหรือถูกใจเราก็เป็นได้
 

ถ้ายังหาแฟนไม่ได้ ก็อย่ากระวนกระวาย แต่ลองมองกลับเข้าหาตัวเองและคนรอบข้าง
ลองพัฒนามิตรภาพและทำกิจกรรมกับเพื่อนฝูง แล้วอาจจะพบว่าความเหงาของเรามาจากการจดจ่อรอคนรัก
จนไม่ได้ใช้ชีวิตของตนเองกับคนที่อยู่ในชีวิตเราอยู่แล้ว

     ความพยายามจะหาแฟนเองจึงมีความเสี่ยงจะไม่ได้อย่างใจ แต่ไม่ได้หมายความว่าการถูกจับคู่ ‘คลุมถุงชน’ จะปลอดภัยกว่าหรอกนะ เพียงแต่ว่าถ้าคนอื่นจัดการหาคู่ให้แล้วไม่เวิร์กก็ไม่ต้องโทษตัวเอง เพราะมีคนอื่นให้เราโทษ
     นอกจากนี้หลายคนที่ไม่ได้เลือกคู่เอง อาจจะไม่ได้คาดหวังและเรียกร้องความเข้ากันได้ไปทุกเรื่อง เหมือนกับคนที่รับความเชื่อเรื่องเสรีภาพกับความรักแบบคาดหวัง ปัญหาก็เลยเป็นคนละแบบกัน
     การหาคู่เองไม่ใช่เรื่องง่าย วิถีชีวิตของหลายๆ คนไม่เอื้อให้ได้พบปะคนใหม่ๆ หรือคนที่พอจะมีแววเป็นคู่กันได้ก็คาดหวังให้คนรักเป็นทุกอย่างในชีวิต กลับทำให้การหาแฟนยากลำบาก เพราะคนมักคาดหวังคนรักสำเร็จรูปมากกว่าจะตระหนักว่า ความสัมพันธ์สมบูรณ์แบบที่หวังไว้ต้องอาศัยการพัฒนา เรียนรู้ และปรับเข้าหากัน
     ถ้ายังหาแฟนไม่ได้ ก็อย่ากระวนกระวาย แต่ลองมองกลับเข้าหาตัวเองและคนรอบข้าง ลองพัฒนามิตรภาพและทำกิจกรรมกับเพื่อนฝูง แล้วอาจจะพบว่าความเหงาของเรามาจากการจดจ่อรอคนรัก จนไม่ได้ใช้ชีวิตของตนเองกับคนที่อยู่ในชีวิตเราอยู่แล้ว
     บางทีการเรียนรู้จะอยู่กับตัวเองและคนในโลกรอบตัวให้ได้ จะช่วยหนุนเสริมให้เราพัฒนาความสัมพันธ์กับคนรักที่เราอาจพบในอนาคต โดยกดดันและเรียกร้องน้อยลง หรือถ้าไม่พบใครที่จะพัฒนาความสัมพันธ์ด้วย ก็เป็นสุขกับตัวเองได้อย่างไม่ยากเย็น
     ไม่มีแฟนก็กลุ้มใจแบบหนึ่ง มีแฟนก็กลุ้มไปอีกแบบนะคะ

ภาพประกอบ: eddy chang